Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ήταν ένα μικρό, πεταμένο συρτάρι και συνάντησε ένα όμορφο αλλά χαλασμένο καθισματάκι. Η έλξη ήταν αμοιβαία και η ένωσή τους, αναπόφευκτη. Εγώ, παίζοντας ένα ρόλο στην ιστορία αυτή, θα σας διηγηθώ πως έγιναν τα πράγματα.

 Ιδού οι ήρωες λίγο πριν γνωριστούν κι αποφασίσουν να δοκιμάσουν μια μεταξύ τους σχέση με διάφορους τρόπους.
 Έτσι ή.......
 έτσι;;;;;;;;;;;;;;;;

 Κι αφού οι αποφάσεις ελήφθησαν, μπήκε αυτό το κομμάτι να ''δέσει'' στέρεα τη σχέση που....αμφιταλαντευόταν!
 Κι όλα έγιναν όπως έπρεπε...ή μήπως, όχι ακόμα;
 Μένει να βαφτούν οι βίδες με καφέ χρώμα για να μη φαίνονται τόσο άσχημα και...

 ...ν' αφαιρέσω λίγο περισσότερο λευκό χρώμα απ' τα πόδια.
Το φαντάζομαι με γλαστράκια μυρωδικών στη κουζίνα, με βαζάκια και μπουκαλάκια στο εργαστήρι μου, με λουλούδια στη βεράντα, με......              Καλό απόγευμα Κυριακής, ΑΓΓΕΛΙΚΗ                                                                               

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Κολοκύθες από βελούδο ύφασμα. Δεν ξέρω αν τις θεωρείτε ''χριστουγεννιάτικα στολίδια'', εγώ πάντως, έτσι τις έχω στο μυαλό μου.....από τότε που γνώρισα το PINTEREST! Αυτή είναι και η δεύτερη συμμετοχή μου στο διαγωνισμό της Δέσποινας, για την αντίστροφη μέτρηση!

 Αν και το στεφάνι δεν είναι χριστουγεννιάτικο, νομίζω πως ταιριάζει με τις κολοκύθες, εσείς τι λέτε;
 Σκέφτομαι να φτιάξω κι άλλες και να τις βάλω σ' ένα καλάθι.....αν δε βαρεθώ!
Ίσως να χρειάζονται και καμμιά γιρλάντα με φωτάκια...ουφ, ένα-ένα μου 'ρχονται....σιγά μην αγχωθώ και γι' αυτό! Καλό βράδυ και στο ''επανιδείν''...... ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Tρεις καινούριες καρφίτσες γιατί...που θα πας χωρίς καρφίτσα; Σκέτο θα το φορέσεις το παλτουδάκι; Ή εκείνο το μαύρο σακάκι που πάει μ' όλα, να μη μεταμορφώνεται και λίγο με διαφορετική καρφίτσα κάθε φορά; Έτσι σκεπτόμενη, έκανα μερικές καρφιτσούλες να μου βρίσκονται!!


 Υφαντό κομμάτι με αλπακά, μαργαριτάρι και ημιπολύτιμες πετρούλες. Το κομμάτι λέγεται ''μάνα ταίζει το πουλί, με το μπαρδόν, το παιδί της ήθελα να πω!

Η δεύτερη καρφίτσα κι αυτή σε υφαντό με αλπακά και χαντρούλες. Το κομμάτι λέγεται ''τα λουλουδάκια του μπαξέ''.

Κι ερχόμαστε στη τρίτη καρφίτσα, η οποία έχει μεγάλη ιστορία. Θα ξεκινήσω απ' τ' όνομά της που είναι, '' το καδράκι της γιαγιάς''. Το καδράκι λοιπόν, που το έσπασα κατά λάθος, είχε αυτά τα λουλούδια κεντημένα απ' τη γιαγιά μου, πάνω σ' ένα διχτάκι, σαν τούλι πολύ λεπτό. Αν μπορούσατε να το δείτε από κοντά θα μένατε με το στόμα ανοιχτό. Δε μπορώ να φανταστώ ΠΩΣ έφτιαξε αυτό το αριστούργημα, με τι δάχτυλα και τι μάτια! Του έβαλα από κάτω μάλλινη λευκή τσόχα και το έραψα γύρω γύρω και του πρόσθεσα και τη τρέσα με τα πονπονάκια να ομορφύνει ακόμα πιο πολύ κι ανυπομονώ να την φορέσω!!!!!!!!!                  ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Φέτος, αποφάσισα να φτιάξω μόνη μου το χριστουγεννιάτικο δένδρο και το ήθελα και διαφορετικό απ' τ' άλλα. Σας παρουσιάζω λοιπόν, με χαρά και περηφάνια το Δένδρο μου. Από σανίδες και ''άχρηστα'' ξύλα, χωρίς ιδιαίτερη επεξεργασία, το βλέπετε άλλωστε, νομίζω πως είναι το πιο όμορφο χριστουγεννιάτικο δένδρο!

 Τα πρώτα του στολίδια, δύο καρδιές που μου έφτιαξε η Χρυσή πριν από χρόνια και τις αγαπώ πολύ.
 Βέβαια, μετά, έφτιαξα κι άλλες καρδιές, γέμισε το δενδράκι μου από καρδούλες!
 Του έβαλα κι έναν άγγελο στη κορφή, όπως έχουν όλα τα'' καθώς πρέπει'' δένδρα,
να μοιάζει κι αυτό με τ' άλλα, παρ' όλη τη διαφορετικότητά του.....
 Καρδούλες, καρδούλες πολλές,
 μα, να σας πω την αλήθεια μου.... το προτιμώ μ' αυτές τις δύο μόνο και τίποτ' άλλο!
Καλά Χριστούγεννα σε όλους!                                     ΑΓΓΕΛΙΚΗ                                                           Μ΄ αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στην αντίστροφη μέτρηση της Δέσποινας http://despinasstudio.blogspot.gr

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Σας την έσκασα! Άλλο σας έταξα κι άλλο θα σας δείξω! Γιατί έτσι είναι οι καλλιτέχνες, απρόβλεπτοι. Και θα μου πείτε ''ο καλλιτέχνης πού είναι;'' Ε, κουβέντα να γίνεται!

 Centerpiece, το λένε οι Αμερικάνοι, κουτί για λουλούδια το λέω εγώ. Πολύ απλό κι εύκολο να γίνει αν κατέχεις λίγο απ' αυτά τα....σπορ!
 Για μένα ήταν άθλος. Το να κόψω τα ξύλα ίσια (σχεδόν), να κάνω τις τρύπες με το τρυπάνι και στο σωστό σημείο, να διορθώσω τις ατέλειες με το τριβείο....ε, ήταν κατόρθωμα!
Μετά το πέρασα με βερνίκι χρώματος ''καρυδιά'' και τύπου xylodecor και το άφησα να στεγνώσει.
Επειδή όμως δε μου άρεσαν οι βίδες όπως φαινόντουσαν, αποφάσισα να το βάψω. Χρησιμοποίησα λευκό πλαστικό και βάζοντας λίγο χρώμα στο πινέλο,κάθε φορά, έκανα ένα πέρασμα πάνω απ' το βερνίκι, χωρίς να το τρίψω καθόλου πριν, όπου ''πιάσει'' δηλαδή. Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε πλήρως κι έτσι το στόλισα αμέσως με τριαντάφυλλα απ' το κήπο μέσα σε μικρά μπουκαλάκια από κρασί (των 187 ml). Θα τα ξαναπούμε σύντομα, φιλιά!!!!!!!!!!!!                  ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Θα 'θελα να, θα 'θελα να 'μουν.....ξυλουργός! Από κει που φοβόμουν το τρυπάνι...μη με δαγκώσει, από κει που έβλεπα τα ξύλα και δεν ήξερα πως ν' αρχίσω να τους δίνω υπόσταση, τώρα δε σταματώ να φτιάχνω πραματάκια! Έφτιαξα λοιπόν, δύο κλειδοθήκες- αύριο θα τελειώσω και την τρίτη- από παλιά, πεταμένα ξύλα που απλά, τα πέρασα λίγο με γυαλόχαρτο. Τα δένδρα είναι σκουριασμένες πρόκες, οι βίδες και τα καρφιά σκουριασμένα επίσης. Και μη βιαστείτε να πείτε ''τι τσιγκούνα Θεέ μου'' γιατί η σκουριά είναι ...άποψη! KIRSTY ELSON. Tα έργα αυτής της γυναίκας ήσαν ο οδηγός μου κι αν δε τη ξέρετε, να την ψάξετε, είναι καταπληκτική!

 Τα σπιτάκια στερεώνονται στο ξύλο με  δύο καβίλιες το καθένα.
 Τα δεντράκια είναι από ποτ- πουρί γνωστού πολυκαταστήματος- παιχνιδάδικου.
 Οι σκουριασμένες πρόκες είναι....του πεθερού μου!
Θα κρεμαστούν με κρίκους καρφιά, στις δύο άκρες που όμως θα οξειδώσω πριν για να ταιριάζουν με το ''υπόλοιπον''. Αυτά γι' απόψε, ες αύριον τα σπουδαία, που θα 'ναι έτοιμη και η τρίτη κλειδοθήκη και ίσως....και κάτι ακόμα.....θα δούμε.... καληνύχτες και φιλιά!                     ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Aπ' όταν πρωτοείδα τις κατασκευές με τις βαλίτσες στο Pinterest, ξετρελάθηκα και το είχα βάλει σκοπό να κάνω και γω ένα τέτοιο τραπεζάκι αν και δε μπορούσα να φανταστώ που θα βρω βαλίτσα ξύλινη που χρειαζόμουν. Φέτος το καλοκαίρι λοιπόν βρήκα και τα δύο πεταμένα σε διαφορετικά σημεία της πόλης και προχώρησα στο ''σχέδιο''. Μόνο που το τραπεζάκι ήταν σπασμένο σε δύο μεριές και ήταν κατά τι μεγαλύτερο απ' τη βαλίτσα πράγμα που δε μου άρεσε καθόλου. Αναγκαστικά το έκοψα και του κάρφωσα από πάνω τάβλες (σανίδες κρεββατιού που τις είχα αναμαζώξει απ' το δρόμο κάποια άλλη στιγμή) αφού πρώτα τις έτριψα με γυαλόχαρτο. Κατόπιν πέρασα με βερνίκι τύπου xylodecor τα πόδια του τραπεζιού και τις τάβλες και τ' άφησα να στεγνώσει. Κάρφωσα τη βαλίτσα στο τραπεζάκι και......έτοιμο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Όταν θα περιποιηθώ όπως πρέπει και το εσωτερικό της βαλίτσας, τότε θα σας το δείξω κι αυτό!

Το χρονικό μίας βαλίτσας λοιπόν. Εδώ είναι τελειωμένη και στημένη για τη φωτογράφηση. Από πίσω της διακρίνετε τ' αυτιά και τα πόδια του Φράνκι που μου κάνει παρέα στην αποθήκη-εργαστήριο.

Η κατασκευή προ βερνικιού. Οι σανίδες δεν εφάπτονται ούτε είναι ίσιες αλλά δε μ' ενδιαφέρει κιόλας αφού ο ρόλος τους είναι καθαρά επικουρικός.

Έβαλα τη βαλίτσα να ποζάρει,
με διάφορους τρόπους

για να την θαυμάσετε απ' όλες τις πλευρές
και μετά πέρασα το βερνίκι, πάντα με τη συμπαράσταση του Φράνκι,
που τον βλέπετε....τμηματικά!
Κι εδώ το έργο είναι πλέον ολοκληρωμένο, το βλέπετε από μπροστά
και από πίσω....για μια σφαιρική αποψη του θέματος!                                                                               Να έχετε μια όμορφη βδομάδα....ΑΓΓΕΛΙΚΗ